We verdiepden.

De training 23 dingen bestaat uit... jawel! 31 dingen! We gaan verdiepdingen dus. Mooi wordfeud woord; zal em alleen niet accepteren denk ik..

Om te beginnen, ding 24: Mediawijsheid. En om trap 2 te beginnen: de quiz. Die ik wat vind tegenvallen overigens. Mocht u het willen weten: jawel, ik ben wel helemaal (media)wijs. Maar wordt je mediawijs als je weet dat een pro-ana site een site is die nuttige (..) tips en truuks aan anorexia patienten geeft? Of dat je weet dat 50% in plaats van 40% (dacht ik hoor, was een gok maar bleek goed te zijn..) van de kids op hun 10e een mobieltje krijgt..? Ben je dan mediawijs, als je dat weet? Dus ja. Wat zal ik er van zeggen.

Dat mediawijsheid een niet weg te denken rol heeft in de informatievoorziening die een bibliotheek levert lijkt me evident. Educatie is vanaf het begin al een speerpunt bij bibliotheken geweest en aangezien de methodes van educatie veranderen, en de daarbij behorende hulpmiddelen, lijkt het me niet meer dan normaal dat een bibliotheek daar op inspeelt. Mijn eigen rol daarin is niet zo groot; ik werk dan ook niet in een bibliotheek. De IT rol echter is van groot belang. Medewerkers die als vraagbaak kunnen dienen voor mobieltjes, tablets, laptops of wat voor media dan ook maar die gebruikt worden om zaken als twitter, facebook en anderen bij te houden zijn meer dan gewenst.

Inspelen op dat soort zaken is een leuk thema voor bibliotheken; haal de jeugd bij je binnen door vooral op de social media en de tools daaromheen in te spelen.

The final countdown..

Als laatste een opdracht die in feite geen opdracht is in het teken van web 2.0, maar een evaluatie. Ik zal puntsgewijs de vragen aflopen.

- Favoriete dingen: uiteraard alles met media en muziek. Filmpjes, youtube, mijn grote hobby!
- Dit leerprogramma heeft niet zo heel veel met mij gedaan, vrees ik
- Onverwachte zaken, of echte verrassingen ben ik niet tegengekomen
- Wat er gedaan kan worden ter verbetering? Ik durf het niet te zeggen...
- 23 Dingen was voor mij: een herhaling van zetten.

Het 22e ding

Bibliotheek 2.0, dat is de toekomst. Toch? Of toch niet? Over 10 jaar ziet het er allemaal heel anders uit, en dat geloof ik direct. En dan zal Bibliotheek 2.0 (of Web 2.0) een kreet zijn waarvan je kinderen zeggen: wat is dat nou weer voor ouwe meuk, pa?

Het hele 2.0 verhaal is niets meer en niets minder dan de aanduiding van een fase. Weliswaar een vernieuwende fase, maar nogmaals: niet meer dan een stap. Feit is dat de bieb nu wel een haar best doet om bij te blijven. Denk maar aan een paar jaar terug: toen werd men bij de bibliotheek wakker en besloot men dat er interneteilanden moesten komen, dat voorzag in een behoefte. Tegen de tijd dat die eilanden er waren, had zo'n beetje compleet Nederland breedband thuis, en was die behoefte fors afgenomen.

Meer en meer verschuift de vraag van "het publiek", voor zover daar sprake van kan zijn. De informatiebehoefte wordt groter en groter, en aan de andere kant wordt de doorsnee gebruiker mondiger en handiger. Kortom: men kan zichzelf steeds makkelijker redden. Tegelijkertijd wordt het, ondanks dat de vernieuwingen steeds klantvriendelijker worden, steeds ondoorzichtiger om nu uiteindelijk uit te komen bij wat je wilt of wat je zoekt, als gebruiker. En daar ligt de taak voor de bieb; daar een rol in spelen is een van de kansen op deze informatiemarkt.

En Bieb2.0? We werken er met zijn allen aan om die huidige innovatieve toepassingen op tijd bij de gebruiker te krijgen. En op tijd is dan: voordat die zelf in staat is om het allemaal wel van huis uit op te pakken.. En al helemaal voordat de volgende fase (Bieb3.0?) zich aandient!

Aquabrowser

En van de 23 dingen is dat alweer #21. Nou heb ik afgelopen weekend niet voor het eerst naar de aquabrowser gekeken (..) maar ben daar al eens wat langer in aan het rondstruinen. Nog even los van wat ik vind van de aquabrowser als (vervangende) zoekmachine op de catalogi, is dit uiteraard wel een stukje van internet zoals internet bedoelt is. Je eigen ervaringen en mening ergens over geven is al eerder succesvol bewezen; check sites als vakantiereiswijzer.nl, imdb.com en dat soort spul. Goed dus. Wel een risico om weer heeeeel snel te verdwalen en door te klikken naar sites en onderwerpen waar je in eerste instantie helemaal niet naar aan het zoeken was, maar goed, daar ben je zelf bij.

#20: Muziek online

Ha, denkt iedereen (...) die dit blog volgt.. dat is net wat voor bassie, muziek online...! Nou, da's maar ten dele waar. Muziek online is helemaal goed natuurlijk, maar dan wel de muziek die ik zelf uitzoek, en niet die van een ander. Lekker eigenwijs, maar net als bij podcasts: nee dank u, ik stel mijn eigen afspeellijst wel samen. Ik heb het druk zat met de muziek van mijn eigen band, en daar wordt regelmatig "vergaderd" om nieuwe nummers uit te zoeken en door te akkeren. Bijelkaar komen, maar dan "live" in plaats van virtueel via het web is bovendien, natuurlijk ook -deels- (..) door de lekkere gehaktballetjes pinda en de prosecco die onze drummert dan gastvrij serveert, een stuk leuker dan voor je pc en maar naar last.fm luisteren.

Zo kom je dan al pratende achter hele handige toepassinkjes, zoals onder andere het "free youtube naar mp3 convertertje" wat precies doet wat de naam zegt: je vind een leuk nummer op youtube, je trekt de link naar het progje en hup, je hebt een mp3tje. Een audiorippertje dus, wat ik errug handig vind.

Dan de extra opdracht, 20a. Twitteren. Tetteren? Ik wil er de tijd niet voor maken, en net als bij allerlei blogs van een ander: 99,99% interesseert me niet. Wat kan mij het schelen of iemand (die ik al dan niet ken) onderweg is naar de winkel om kattenvoer te kopen.. of opnieuw met de diarites op de pot zit. Echt, ik word er niet enthousiast van. Van diegenen van wie ik wil weten wat ze wanneer waarom doen, daar weet ik het wel van. En als ik het niet weet, en toch persé moet weten, om de een of andere vage reden, dan bel ik wel...

Ding 19 alweer.

Als je tegenwoordig niet ergens vermeld staat op internet, dan besta je eigenlijk niet. Toch? Wie heeft er nou géén hyves account (ik niet. OK, een test accountje, om te kijken hoe dat met instellingen en beveilgiging zit zodat de kinderen daar safe gebruik van kunnen maken..), of, wie heeft er nou géén LinkedIn? (ik wel). Of Facebook, net zoiets. Kortom: de wereld aan mogelijkheden om jezelf te profileren.

Een aandachtig volger van dit blog (..) weet inmiddels dat ik daar niet zo heel veel mee op heb, met dat openbare geprofileer op het openbare net. Het is al meer dan genoeg dat mijn kop en naam op allerlei links van google verschijnt; ik heb stapels en stapels reviews geschreven voor allerlei games op een van de allergrootste Nederlandse gamesites en de google indexer is dol op dat soort sites. Dus ik ben wel te vinden, voor de zwaar in mij geinteresseerde internetter. Via LinkedIn vind ik het nog tot daaraantoe; het leuke daarbij is wel de koppeling inderdaad met gelijkgestemden: je kunt jezelf eenvoudig aan interessegebieden toevoegen (niets nieuws onder de zon) maar daar ontstaan uiteraard weer enorme communities die het over de wereld aan onderwerpen hebben, varierend van vakmatige tot hobbymatige en alles daar tussenin.

Toch zal ik zeker de waarde van dit soort communities niet ontkennen. Nog los van het feit dat je op die manier je netwerk uitbreidt en zo dus mogelijk makkelijk inzage krijgt in waar leuke uitdagingen op je vakterrein liggen, worden in dat soort communities tot op doorgaans vrij diep niveau zaken besproken die je anders zelf uit had moeten zoeken. Kan dus erg handig zijn.

Dus bij deze de ontdekoefening voor de volgers: waar kom je me zo overal tegen? (tip: ik heb iets van 6 of 7 mailadressen, links en rechts..)

Ding 18

De online boekenkast. Ik vind het erg leuk, maar heb daar uiteraard weer de nodige kanttekeningen bij. Allereerst: het kan mij helemaal niks schelen wat voor boeken mijn buurman leest. Dus het idee wat een tijd geleden al op de Apple werd ingezet Delicious Library) is niks voor mij. Ik vind het enkel handig om bij te houden of ik de boeken die ik heb ook in huis heb, of dat één van mijn broers er weer met een of meerdere boeken op pad is. En ik dan na een half jaar denk "maar dat boek dat heb ik toch? Waar staat dat dan?". Zo dus.

Library thing is dan wel een leuk gegeven, maar ook dat is het niet voor mij. Probleem is dat er boeken vanuit bv Amazon geimporteerd kunnen worden, maar de stapel Nederlandse boeken die ik heb, herkent ie voor het overgrote gedeelte niet, ook niet via de links. Dan zijn er nog allemaal tools die hetzelfde doen als Library Thing, alleen dan gewoon, voor jezelf, dus niet bedoeld om te delen via Internet. Alhoewel bij een aantal wel die functie aanwezig is. Die hebben bovendien de prachtige mogelijkheid om met je webcam de barcode te scannen: geweldig! Dat wil ik! Alleen: ook daar weer de narigheid dat enkel engelstalige boeken worden herkend omdat, inderdaad, er met Amazon wordt gelinkd. Zucht. Dan zou ik ze allemaal met de hand in moeten voeren: dat is een no-no voor mij dus.

En bottom-line: ondanks alle enthousiaste mensen die warm lopen voor dit soort zaken, hou ik er helemaal niet van om mijn spullen online te sharen. Maar dat was gaandeweg dit blog waarschijnlijk al wel duidelijk...